Indie I: z północy na południe 8 stanów Indii

Indie I: z północy na południe 8 stanów Indii

Rapti Sagar Ex startował z Gorakhpur o szóstej rano.

Wsiedliśmy do pociągu – wagon sypialny S1 – i odnaleźliśmy nasze kuszetki. Od razu położyliśmy maluchy spać, żeby nadrobiły sobie wczesną pobudkę.

Gorakhpur – tu przeczytaj o nim więcej  leży w północnej części stanu Uttar Pradesh, około 100 km na południe od granicy z Nepalem. Do końca pierwszego dnia podróży przemierzaliśmy Uttar Pradesh. Stolica mieści się w miejscowości Lucknow. Językiem urzędowym jest hindi lub urdu, którym posługują się odpowiednio ludzie wyznania hindu lub muzułmani indyjscy.

We wschodniej części Uttar Pradesh leży nad rzeką Ganga święte miasto Varanasi, inaczej Benares, nazywane przez jego mieszkańców także Kashi – tu znajdziesz nasz reportaż z Kashi. W obrębie tego stanu, przy jego zachodniej granicy znajduje się miejscowość Agra, będąca celem turystycznych wycieczek z całego świata – a to ze względu na znajdujący się tam imponujący Taj Mahal. W Agrze jest prócz tego robiący wielkie wrażenie, ogromny Red Fort, który również warto zobaczyć. Uttar Pradesh ma wiele godnych uwagi meczetów, olśniewających swym bogactwem wzorów, złota i kunsztem architektonicznym.

Nocą przemierzaliśmy Madhya Pradesh leżący w samym środku Indii – nazwa stanu w języku hindi brzmi „centralna prowincja”. To drugi w Indii największy powierzchniowo stan po Rajasthanie. Stolicą jest Bhopal, a urzędowym językiem tego stanu jest hindi.

Ten stan warto odwiedzić ze względu na bardzo dobrze zachowane stare świątynie hinduskie, z których największy kompleks stanowi Khajuraho Temples – 22 świątynie z jedenastego wieku przyciągające turystów nie tylko z powodu ich archaiczności, ale także dobrze zachowanych płaskorzeźb o tematyce erotycznej. Madhya Pradesh charakteryzuje się bogatym dorobkiem klasycznej muzyki indyjskiej oraz muzyki folkowej, można tu wzmiankować o stylu Maihar gharana, Gwalior gharana oraz Senia gharana.

Jeszcze nocą wjechaliśmy do stanu Maharastra, której stolicą oczywiście jest Mumbaj. Językiem urzędowym Maharastry jest marathi. Ze względu na to, że Mumbaj ma charakter międzynarodowej metropolii, do której napływają ludzie z całych Indii i krajów sąsiadujących w poszukiwaniu wykształcenia i zatrudnienia, ze względu na wielość zamieszkujących miasto nacji oraz fakt, że tu znajduje się siedziba indyjskiego przemysłu filmowego Bollywood – wielu rdzennych mumbajczyków nie zna ani hindi, ani marathi, a posługuje się jedynie językiem angielskim.

Maharastra obejmuje północną część gór zwanych Ghaty Zachodnie, pełnych jaskiń z utworzonymi w nich świątynkami wyznawców zarówno hinduskich jak i buddyjskich. Warto nadmienić o świątyni Markandeshwar Shiv zlokalizowanej na brzegu rzeki, uważanej przez hindusów za wyjątkowo święty obiekt – wierzy się, że świątynia była konstruowana nocą przez siły mistyczne. W obrębie świątyni zachowały się płaskorzeźby o tematyce erotycznej.

Rankiem drugiego dnia podróży wjechaliśmy do Andhra Pradesh i do wieczora oglądaliśmy przez okno jego pagórkowate krajobrazy. Stolica tego stanu została ustanowiona tymczasowo – na okres 10 lat, czyli do 2024 roku – w Hyderabadzie. Językami tego stanu są telugu i urdu.

W 2014 roku rząd ustanowił leżący na północ od stolicy stan Telangana wyodrębniony z Andhra Pradesh. Historia tego stanu obejmuje liczne dynastie, których siedzibą był bogaty – dostępny współcześnie zwiedzającym Chowmahalla Palace w Hyderabad.

Andhra Pradesh jest godny uwagi ze względu na wielość przepięknych świątyń hinduskich rozłożonych na wzgórzach Nallamala Hils. Kilkadziesiąt z tych świątyń stanowi cel międzynarodowych wycieczek i cieszy się setkami lub tysiącami dziennie odwiedzających je nie tylko hinduskich pielgrzymów. Godna uwagi jest także spuścizna muzułmańska: szesnastowieczny meczet Charminar w Hyderabad oraz leżący od niego na południe siedemnastowieczny Makkah Masjid.

Dolina rzeki Krishna stanowiła siedlisko rozwoju wczesnego buddyzmu. Według ekspertów buddyjska szkoła Mahayany rozwinęła się właśnie na tym obszarze pozostawiając w Andhra Pradesh swą ponad tysiącletnią spuściznę. Jedna z jej najwcześniejszych nauk, Sutra Prajnaparamita powstała w właśnie w dolinie rzeki Krishna. Do miejsc związanych z tą historią należą Amaravati, Nagarjunakonda i Jaggayyapeta.

Stan ma bogate tradycje muzyczno-taneczno-teatralne. Wieś Kuchipudi w dystrykcie Krishna jest miejscem pochodzenia tradycyjnego regionalnego tańca kuchipudi.
Hyderabad jest siedzibą Tollywood, drugiego największego przemysłu filmowego w Indii po Bollywood, okresowo przewyższając go liczbą produkcji filmowych w poszczególnych latach.

O północy wjechaliśmy do Chennai (nazywany także Madrasem), pierwszego wielkiego miasta i stolicy stanu Tamil Nadu. Język, którym posługuje się tam znaczna większość ludzi to tamilski.

Tamil Nadu charakteryzuje się przepięknymi trasami kolejowymi – na przykład trasa Nilgiri Mountain Railway… możemy sobie zobaczyć te krajobrazy w popularnej produkcji bollywoodzkiej „Chennai Express”. My niestety jednak przemierzaliśmy Ghaty Wschodnie nocą.

Stan ten – tak jak i sąsiednia Karnataka ma niezwykle bogatą historię antyczną oraz spuściznę kulturową także z tego okresu – można na miesiące zagłębić się w odkrywanie dorobku architektury i sztuki regionu… Region znany jest z wielości monumentalnych świątyń antycznych religii Hindu. Warto wymienić ogromną świątynię Sri Meenakshi w Maduraju, czy Shore Temple z siódmego wieku w Mahabalipuram. Ta ostatnia corocznie na przełomie stycznia i lutego mieści wielki Festiwal Tańca  Mahabalipuram.
Tamilowie praktykują do dziś szeroką gamę tradycyjnych tańców. Z okazji festiwali, świąt rodzinnych czy religijnych regularnie odbywają się prezentacje tanecznego dorobku kulturowego. Często można spotkać się z obrazem postaci żeńskiej w pozycji tanecznej Bharata Natyam, co traktuje się jako symbol regionu.

Charakterystyczną dla stanu Tamil Nadu jest starożytna sztuka malowania kolamu przed drzwiami domu. Każda pani domu posiada ta umiejętność i codziennie rano można ujrzeć kobiety usypujące z białej maki ryżowej misterne wzory symbolizujące zaproszenie bogini Lakshmi w progi gospodarstwa.

W Tamil Nadu ponadto mieści się znane miasteczko Auroville stanowiące realizację idei Sri Aurobindo o wielonarodowej i wielokulturowej wiosce, której serce stanowi ogromna złota kula o nazwie Matrimandir. Tu znajdziesz trochę naszych filmów z Tamil Nadu, Auroville. 

Trzeciego dnia rankiem przejeżdżając przez obniżenie masywu Ghatów Zachodnich wjechaliśmy do stanu Kerala. Stolica stanu jest Thiruvananthapuram, a jego urzędowym językiem malayam.

Nazwa Kerala może pochodzić od malajamskiego słowa „kera”oznaczające palme kokosową oraz „alam” czyli krainę – według tej hipotezy Kerala oznacza „Krainę Kokosów” . Mówi się, że Kerala – zwana także „Krajem Bogów” – jest najbardziej idyllicznym ze stanów – to tu przybywa się, by osiągnąwszy spokój z dala od zachodniego zgiełku oddać się zabiegom leczniczym ayurvedy.

Liczne czyste jeziora, malownicze kanały i laguny rozłożone równolegle do wybrzeża Morza Arabskiego są wyjątkowym krajobrazem szczególnym dla tego stanu. Alappuzha zwana także Wenecją Wschodu jest popularnym miejscem, gdzie można rozpocząć wakacje na łodzi wypełnione obserwacją przyrody i życia mieszkańców rzek i jezior keralskich Backwaters. Do mieszkańców zalewów należą nie tylko zwierzęta wodne, ale także tubylcza ludność – wioski leżą bezpośrednio przy rzekach, a komunikacja funkcjonuje czasami wyłącznie droga wodną. Malownicze plaże i zalewy oferują jedyne w swoim rodzaju doświadczenie niewątpliwie warte pieniędzy, które tak chętnie są wykładane przez licznych zagranicznych turystów. Szeroko rozpowszechniona jest także komunikacja wodna barkami pomiędzy wysepkami dająca dużą oszczędność czasu, ogólnie łatwodostępna w bardzo niskich cenach.

Już od roku 3000 p.n.e. region ten był znaczącym eksporterem przypraw, tak jest też do dzisiaj – Kerala powszechnie nazywana jest Przyprawowym Ogrodem Indii. To właśnie te wspaniałe zasoby przyciągały do Malabarskiego Wybrzeża starożytnych Egipcjan i Babilończyków. Przyciągnęły także portugalskich handlowców w piętnastym wieku przecierając szlaki dla późniejszych osadników. Współcześnie największe znaczenie w sektorze rolnictwa – prócz przypraw i ryżu – mają uprawy kokosa, cashew, herbaty i kawy. Ogromne znaczenie ma także rybołówstwo. Największe dochody dla stanu jednak płyną z turystyki.

Współcześnie znane tradycje keralskie są syntezą kultury drawidów i spuścizny aryjskiej. Liczne festiwale, które corocznie odbywają się na ulicach Kerali dają możliwość zapoznania się z tą kulturą – procesja festiwalowa obejmuje często tradycje muzyczne takie jak Panchari Melam lub Panchavadyam. Szczególnie charakterystycznym dla regionu jest czterodniowy festiwal żniw Onam odbywający się na przełomie sierpnia i września. Jedną z tradycji festiwalu – oczywiście prócz licznych występów taneczno-muzyczno-teatralnych i procesji ulicami miast są pookkalam – przepiękne dywany układane z kwiatów przed drzwiami domu.

Rapti Sagar jechał dalej na południe Indii, niemal do końca subkontynentu. My jednak wysiedliśmy w Ernakulam Town i tam spędziliśmy trzy dni zwiedzając atrakcje pobliskiego Kochi. Jedną z jego atrakcji jest piętnastowieczna synagoga żydowska. Tu przeczytaj o naszych wrażeniach z Kochi. 
Potem – o północy trzeciego dnia naszych keralskich „wakacji” – wsiedliśmy znowu w pociąg – Poorna Express – i pojechaliśmy wzdłuż wybrzeża Morza Arabskiego na północ.Rano wciąż jeszcze byliśmy w Kerali, około 8 zaś wjechaliśmy do stanu Karnataka. Tu językiem urzędowym jest kannada. Stolicą stanu jest metropolia Bangalore.

Można powiedzieć, że Karnataka stanowi południowoindyjską ostoję czystości – czystych rzek i dziewiczych lasów – może dzięki temu, że jest tu stosunkowo mniej turystów zagranicznych, niż w pozostałych stanach. Zalesienie Karnataki obejmuje ponad 20 % wszystkich lasów Indii, stanowiąc siedlisko dla 25% całkowitej w kraju populacji słoni i 10% całkowitej populacji tygrysa bengalskiego. Ustanowiono tu pięć parków narodowychAnshi, Bandipur, Bannerghatta, Kudremukh i Nagarhole oraz 27 rezerwatów dzikich zwierząt, z których 7 jest ostoją rzadkich gatunków dzikiego ptactwa. Wodospad Jog Falls na rzece Sharavathi jest drugim największym wodospadem Indii i jednym z najwyższych.

Począwszy od okresu Paleolitu aż do średniowiecznych Indii, obszar Karnataki stanowił miejsce rozwoju potężnej cywilizacji. W trzecim wieku p.n.e. był on siedzibą Nanda Empire – na ten okres datuje się produkcję złota w regionie, dzięki czemu powstawały na odcinku łączącym region Karnataki z doliną rzeki Indus szlaki handlowe. Następnie przez stulecia dużymi obszarami regionu zarządzała dynastia Kadamba ustanawiając tu pierwsze państwo ze stolicą w Banavasi. Współcześnie dostępnych jest kilka obiektów z okresu panowania imperium Chalukya Empire – począwszy od piątego wieku naszej ery – Mallikarjuna temple i Kashi Vishwanatha temple w Pattadakal.

Datowana na siódmy wiek n.e. świątynia Virupaksha w Hampi, 350 km od Bangalore o bardzo ciekawie przemyślanej konstrukcji stanowi dziedzictwo UNESCO. Świątynia Tripurantaka w tym samym regionie skonstruowana w XI wieku n.e. obejmuje rzeźby obrazujące mityczne zwierzęta i wydarzenia z mitologii indyjskiej. Obie te świątynie bogate są w liczne płaskorzeźby o tematyce erotycznej.
Wczesny rozwój cywilizacji na tym obszarze sprzyjał równoczesnemu rozwojowi sztuki. Wiele z tego dorobku zachowało się do dzisiaj i do tej pory kultywuje się regionalny folklor obejmujący muzykę, taniec i sztukę opowiadania historii.

W tym regionie mężczyźni noszą mysore peta, pagadi  lub pataga – rodzaj nakrycia głowy podobny do rajastańskiego turbanu.

Ostatecznie wysiedliśmy w Karwar, ostatniej miejscowości Karnataki. Pociąg pojechał dalej do Margao, które znajduje się w stanie Goa. Stolicą stanu Goa jest Panaji, zaś jego największym miastem Vasco da Gama. Językiem urzędowym jest konkani, a także marathi – ze względu na duży napływ ludności z sąsiedniego stanu Maharastra. W roku 1961 Goa oficjalnie stał się stanem Indii.

Goa jest maleńkim stanem charakteryzującym się wielością pięknych i czystych plaż, na których – w Indii wyjątkowo – można opalać się i kąpać w morzu będąc ubranym w stylu zachodnim – w strój kąpielowy. We wszystkich innych stanach Indii tego się nie robi – nie jest to zakazane i prawdopodobnie nikt nas za to by nie ukarał, jednak stanowiłoby to nie lada sensację. Ponadto Goa charakteryzuje się specyficzną kulturą będącą wynikiem napływu fali Portugalczyków do Indii w XVI wieku, którzy pozakładali tu swoje katolickie kościoły i zintegrowali się z miejscową hindusko- muzułmańską ludnością. Doskonałym przykładem portugalskiej architektury jest obszerna katedra w Old Goa. Największą, a wkrótce już jedyną kolonią portugalską w Indii był goański Estado da India Portuguesa.

Region stanu Goa ma ponad 3 tysiące lat zatwierdzonej badaniami historii cywilizacji. Ponadto – w trzecim stuleciu – ten obszar wchodził w skład wielkiego imperium buddyjskiego władcy Ashoka. Tu przeczytasz na temat moich poszukiwań z zakresu antycznej historii regionu Goa.

Każdego roku w sezonie trwającym od września do kwietnia Goa odwiedza ogromna liczba turystów z całego świata. Przyciągają ich urokliwe plaże pełne palm kokosowych, czyste piaski, urokliwe wzgórza i przyroda masywu Ghatów Zachodnich. Tu przeczytaj jak dotarliśmy do Canacona na Goa.

Tamil Nadu i Kerala łącznie obejmują całe południe subkontynentu indyjskiego – to kraina wiecznego lata, palm kokosowych i pachnących nieziemsko wiosną owocujących drzew cashew. W Tamil Nadu, jego zachodnim zaułku, tuż przy granicy z Keralą i Karnataką w wyższych partiach Ghatów Zachodnich leży miejscowość Ooty. To nieco chłodniejsza, bardziej mglista kraina znana z ogromnych upraw wysokiej jakości herbat.

Południowe Indie to także ojczyzna Kalarippayattu, najstarszego na świecie – mającego początki trzy tysiące lat p.n.e. praktykowanego aż do dzisiaj stylu walki ściśle związanego z tradycyjną medycyną ajurwedy.

Ogólnie w Indii stanów jest 29. NIEKTÓRE z nich opisałam dalej w kolejnym artykule.

Brahmińska rodzina spotkana w pociągu Rapti Sagar Express, w okolicy stanów Madhya Pradesh – Andhra Pradesh.

Artykuły powiązane

Zostaw komentarz

Войти с помощью: