Festiwal Kirati Ubhauli i Budda Jayanti obchodzone tego samego dnia

Festiwal Kirati Ubhauli i Budda Jayanti obchodzone tego samego dnia

W dniu 30 kwietnia roku gregoriańskiego, to jest w dzień Baishak Purnima kalendarza Bikram Sambat obchodzony był główny i najważniejszy dzień wielkiego święta urodzin Buddy Gautamy.

Tego samego dnia swoje święto obchodzili także ludzie tradycji Kirati – Ubhauli, wielki festiwal rozpoczynający niegdyś plemienne podroże w wyższe partie gór, gdzie ludzi nie dosięgają upały. Ubhauli współcześnie stanowi jedynie kulturalną spuściznę tradycji Kirati, jest jednak wciąż doskonałą okazją do świętowania spotkań tych plemion.

Ubhauli i Udhauli to dwa najważniejsze wydarzenia rocznego cyklu Sakela. Zgodnie ze świętą księgą ‚Mundhum’ ludzi Kirati rok złożony z 365 dni podzielony jest na dwie fazy – Ubhauli (ruch wzwyż) i Udhauli (ruch w dół). Cykl wiąże sie z cyklem migracji ptaków, tak jak w dawnych czasach migrowali również i ludzie w tych sezonach.

Każdego roku Ubhauli świętuje się w dniu Baishak Purnima, czyli zazwyczaj tego samego dnia, co Buddha Jayanti – w dzień pełni księżyca miesiąca Baishak kalendarza Bikram Sambat.

Sakela Udhauli natomiast wypada w miesiącu Mangshir Bikram Sambat, czyli listopad – grudzień.

Latem – czyli dla nas około maja – po odprawieniu rytuałów Ubhauli ludzie Kirati zwykli – zgodnie z tradycją – wędrować wyżej w góry, by uniknąć upałów i epidemii malarii. Podobnie na początku zimy odprawiaja oni rytuały Udhauli i wtedy schodzą z powrotem w doliny.  Podczas tych rytuałów wysławiają oni swych przodków, oraz siły natury licząc na dobrobyt i dobre plony.
Ludzie Kirati podtrzymują do tej pory pamięć o swych przodkach oraz szacunek dla sił natury. Wierzą oni, że duchy przodków mogłyby wpaść gniew, jeżeliby nie czcic ich właściwie. Chociaz rytuały są od wieków niezmienne, to jednak praktyka sezonowych wedrówek współcześnie nie jest juz podtrzymywana.

Podczas Sakela Ubhauli najważniejszym elementem jest taniec Silli. Styl ten odzwierciedla różne aspekty ludzkiego życia i relacji człowieka z naturą. Jego elementami są kroki podobne do kroków kaczek, ptaków rzecznych, czarnego ptaka (Kalchuda), jelenia, piżmaka i innych zwierząt. Rytuał rozpoczyna się śpiewami i ofiarowaniem. Nakchhong, czyli lider społeczności składa ofiarę z kury w miejscu zwanym Sakela Than, które zwykle znajduje się pod świętym drzewem. Opowiada on historię ze świętej księgi Mundhum, o tym jak ich przodkowie podróżowali przez Dudh Koshi, Sun Koshi i Tama Koshi, aż wreszcie osiedlili się w wybrzeżu rzeki Bhote Koshi.

Potem Kiranti ubrani w tradycyjne stroje tańczą razem w kole prowadzeni przez mężczyzne i kobietę – Silimangpa i Silimangma. Taniec Silli stanowi kontynuację starej legendy tego ludu mówiącej o małżeństwie pieknej Sumnimy i Paruhanga. Sumnima urodziła mężowi czwórkę dzieci i wtedy to Paruhang odszedł nic nie mówiąc medytować w jaskiniach Chomulungmy (w regionie Everestu). Po nierychłym powrocie męża i wyjaśnieniu tak dlugiej nieobecności Sumnima ostatecznie przyjęła od niego obietnicę nie opuszczania rodziny nigdy więcej, co wyraziła tańcem radości. Ta legenda stoi za corocznym rytuałem Silli.

Chociaż Ubhauli obchodzony był w tym roku 30 kwietnia razem ze świętem Budda Purnima, to w wielu miejscach wydarzenia festiwalu, spotkania rodów i rytualne tańce odbyły się nieco później. I tak w tym czasie ludzie Kirati obchodzili swój festiwal we wszystkich antycznych miastach Doliny Kathmandu, a także na wschodzie kraju, w regionie rzek Koshi i Arun, gdzie znajdują się ich rdzenne ziemie. 

W poniedzialek, dnia 30 kwietnia w dniu obu tych festiwali Premier Nepalu Oli złożyl życzenia buddystom i brahmninom, którzy równiez świetują Budda Purnima, a także członkom plemiom Kirati.  Życzył on dobrego zdrowia, długiego życia, pokoju i dobrobytu wszystkim braciom i siostrom Kiranti i wszystkim Nepalczykom w kraju i za granicą.

Zostaw komentarz

Войти с помощью: