„My, ludzie opanowani jedn\u0105 ide\u0105, jednoczymy si\u0119 prawdziwie tylko z tymi, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 si\u0119 zgodzi\u0107 z naszymi pogl\u0105dami. Ci natomiast, kt\u00f3rzy tego nie potrafi\u0105, mog\u0105 z nami wsp\u00f3\u0142\u017cy\u0107 tylko oszukuj\u0105c nas.”<\/em><\/strong><\/p>\n Rabindranath Thakur – nazywany w rodzinie Rabim – by\u0142 najm\u0142odszym z trzyna\u015bciorga dzieci wielkiego filozofa i reformatora Debendranath Tagore i Sarady Devi. Urodzi\u0142 si\u0119 dnia 7 maja 1861 roku w Jorasanko mansion, rezydencji rodu Tagore w Kalkucie.<\/p>\n W wieku 8 lat Rabi zacz\u0105\u0142 pisa\u0107 wiersze, a od szesnastego roku \u017cycia publikowa\u0142 je pod pseudonimem Bhanusimha. Inspirowa\u0142 si\u0119 klasycznymi dzie\u0142ami sanskryckiego pisarza Kalidasa, a tak\u017ce dzia\u0142alno\u015bci\u0105 tw\u00f3rcz\u0105 swojego starszego rodze\u0144stwa. Dwijendranath, jego starszy brat, by\u0142 poet\u0105 i filozofem, drugi jego brat Satyendranath, tak\u017ce cieszy\u0142 si\u0119 ju\u017c s\u0142aw\u0105 pisarsk\u0105. Ich siostra Swarnakumari r\u00f3wnie\u017c by\u0142a ju\u017c wtedy znan\u0105 powie\u015bciopisark\u0105. Wczesn\u0105 edukacj\u0119 odbywa\u0142 w domu dzi\u0119ki starszemu rodze\u0144stwu, kt\u00f3rzy kszta\u0142cili Rabiego w zakresie gimnastyki, sztuk walki, biologii i anatomii, literatury, historii, matematyki i sztuki.<\/p>\n W 1873 roku towarzyszy\u0142 ojcu w kilkumiesi\u0119cznej podro\u017cy po kraju, co pozwoli\u0142o mu zgromadzi\u0107 wiedz\u0119 i bezpo\u015brednie do\u015bwiadczenie na wiele temat\u00f3w. Wizyty w Z\u0142otej \u015awi\u0105tyni sikh\u00f3w Amritsar, w himalajskiej miejscowo\u015bci Dalhousie i w Santiniketan, posiad\u0142o\u015bciach ojca rozpocz\u0119\u0142y szerok\u0105 fal\u0119 duchowych do\u015bwiadcze\u0144, co zaowocowa\u0142o w p\u00f3\u017aniejszym czasie wieloma poematami i artyku\u0142ami o tematyce duchowej.<\/p>\n W roku 1878 Rabi wyjecha\u0142 do Anglii. Tam rozpocz\u0105\u0142 studia prawnicze w szkole publicznej w Brighton. Studi\u00f3w formalnych nigdy jednak nie uko\u0144czy\u0142 porzucaj\u0105c je, by samodzielnie studiowa\u0107 dzie\u0142a Szekspira. W tym czasie r\u00f3wnie\u017c bada\u0142 folkowe tradycje muzyczne Szkocji, Anglii i Irlandii \u0142\u0105cz\u0105c je z rodzimymi tradycjami bard\u00f3w bengalskich.<\/p>\n Szybko zdoby\u0142 s\u0142aw\u0119 na Zachodzie dzi\u0119ki wielokrotnym publikacjom licznych jego dzie\u0142 i wyst\u0105pie\u0144. W swoich dojrza\u0142ych latach, opr\u00f3cz wielostronnej dzia\u0142alno\u015bci literackiej, zarz\u0105dza\u0142 maj\u0105tkami rodzinnymi. To zaowocowa\u0142o bliskimi kontaktami z prostymi lud\u017ami \u017cyj\u0105cymi w Bengalu z rolnictwa, a w efekcie zwi\u0119kszy\u0142o jego zainteresowanie reformami spo\u0142ecznymi.<\/p>\n W roku 1901 otworzy\u0142 w posiad\u0142o\u015bciach ojca w Santiniketan szko\u0142\u0119 eksperymentaln\u0105 obejmuj\u0105c\u0105 pocz\u0105tkowo jedynie asram – sal\u0119 modlitewn\u0105 z marmurow\u0105 pod\u0142og\u0105 pod nazw\u0105 Mandir. Zgodnie z tradycyjn\u0105 metod\u0105 nauczania Guru-Shishya – bliskiej relacji nauczyciel-ucze\u0144 – o kt\u00f3rej m\u00f3wi\u0105 Upanishady zaj\u0119cia odbywa\u0142y si\u0119 pod drzewami na roz\u0142o\u017conych na ziemi matach. Rabindranath Tagore mia\u0142 nadziej\u0119, \u017ce odrodzenie tej staro\u017cytnej metody nauczania oka\u017ce si\u0119 korzystne w por\u00f3wnaniu ze zmodernizowan\u0105 angielsk\u0105 metod\u0105.<\/p>\n Nied\u0142ugo potem – 2012 – zmar\u0142a \u017cona pisarza, Mrinalini Devi, a nast\u0119pnie w kr\u00f3tkim czasie dwoje jego dzieci. Cierpienie Tagorego znalaz\u0142o uj\u015bcie w tw\u00f3rczo\u015bci poetyckiej. Wtedy to powsta\u0142 zbi\u00f3r poemat\u00f3w „Gitanjali”, kt\u00f3ry przyni\u00f3s\u0142 poecie popularno\u015b\u0107 na Zachodzie. W jego utworach dostrze\u017cono wschodni\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107, przypominaj\u0105c\u0105 o tym, co w konsumpcyjnym \u015bwiecie Zachodu zosta\u0142o ju\u017c dawno zapomniane. W roku 1913 Tagore, jako pierwszy spoza kr\u0119gu euroameryka\u0144skiego, za ten w\u0142a\u015bnie tom zosta\u0142 uhonorowany literack\u0105 Nagrod\u0105 Nobla. W ko\u0144cu zyska\u0142 uznanie na ca\u0142ym \u015bwiecie, a nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej jako pierwszy Azjata otrzyma\u0142 Nagrod\u0119 Nobla w dziedzinie literatury. Honorarium przeznaczy\u0142 na rozw\u00f3j szko\u0142y w Santiniketan. W nast\u0119pnych latach wielokrotnie przyznawano Tagoremu tytu\u0142 doktora honoris causa – mi\u0119dzy innymi ze strony Oxford University.<\/p>\n Dwadzie\u015bcia lat p\u00f3\u017aniej szko\u0142a Tagorego zosta\u0142a przekszta\u0142cona w Bharati Uniwersity<\/a> – „Indyjski Uniwersytet Nauk Powszechnych”. W tym czasie Tagore pisa\u0142 tak\u017ce podr\u0119czniki szkolne, ksi\u0105\u017cki historyczne i prace dotycz\u0105ce pedagogiki. W 1951 uniwersytet zyska\u0142 status uczelni pa\u0144stwowej i do dzi\u015b jest uwa\u017cany za o\u015brodek niezwykle przyjazny uczniom i studentom.<\/p>\n Rabindranath Tagore zmar\u0142 w wieku osiemdziesi\u0119ciu lat 7 sierpnia 1941 roku w Kalkucie. Pozostawi\u0142 kilka tysi\u0119cy pie\u015bni i wierszy, ponad sto opowiada\u0144, ponad pi\u0119\u0107dziesi\u0105t tom\u00f3w poezji, dwana\u015bcie powie\u015bci, a tak\u017ce eseje, dramaty, rozprawy naukowe oraz listy. Zas\u0142yn\u0105\u0142 jako wielki humanista, zwolennik post\u0119pu spo\u0142ecznego i ambasador antycznej tradycji Wschodu.<\/p>\n Jedn\u0105 ze swoich pie\u015bni ” Amar Shonar Bangla” – „M\u00f3j z\u0142oty Bengal” – Tagore napisa\u0142, by zaprotestowa\u0107 przeciwko podzia\u0142owi Bengalu na Bengal Zachodni i Bangladesz. Odci\u0119cie muzu\u0142ma\u0144skiego Bengalu Wschodniego od zdominowanego przez Hindus\u00f3w Zachodniego Bengalu w roku 1905 mia\u0142o zapobiec regionalnej rzezi. T\u0105 w\u0142a\u015bnie pie\u015b\u0144 ustanowiono w 1971 roku hymnem narodowym Bangladeszu.<\/p>\n Z kolei pie\u015b\u0144 „Jana Gana Mana” to z pi\u0119\u0107 pierwszych strof hymnu Brahmo Bharot Bhagyo Bidhata napisanego w sanskryckiej formie j\u0119zyka Bengali przez Tagorego podobnie we wczesnych latach jego tw\u00f3rczo\u015bci. Po raz pierwszy fragment „Jana Gana Mana” zosta\u0142 za\u015bpiewany w 1911 roku podczas sesji Indyjskiego Kongresu Narodowego w Kalkucie. W 1950 roku Zgromadzenie Konstytucyjne Republiki Indii ustanowi\u0142o t\u0119 pie\u015b\u0144 hymnem narodowym kraju.<\/p>\n Hymn narodowy Sri Lanki z kolei napisany zosta\u0142 przez Ananda Samarakoon, kt\u00f3ry studiowa\u0142 u Tagorego w Santiniketan. Pie\u015b\u0144 o pi\u0119knie swego kraju Samarakoon napisa\u0142 pozostaj\u0105c pod wp\u0142ywem mistrza, chocia\u017c wielu twierdzi, \u017ce to sam Tagore jest jego autorem.<\/p>\n Subskrybuj m\u00f3j\u00a0kana\u0142 youtube \u2013 filmy poni\u017cej.<\/strong><\/p>\n \u00bb\u00a0\u00a0Tu czytaj o Visva Bharati University.<\/a><\/p>\n \u00bb\u00a0\u00a0Tu przeczytaj o naszym spotkaniu bengalskimi artystami w poci\u0105gu.<\/a><\/p>\n \u00bb\u00a0\u00a0Tu przeczytaj o wizycie w Victoria Memorial i jam session na Kolkata Maidan.<\/a><\/p>\n \u00bb\u00a0\u00a0O naszej wycieczce do Big Banyan w Ogrodzie Botanicznym, do muzeum i o przechadzce po dzielnicy handlowej Kalkuty.<\/a><\/p>\n \u00bb\u00a0\u00a0O naszej podro\u017cy poci\u0105giem z Bodhgai do Santiniketan.<\/a><\/p>\nRabindranath Tagore – Dom i \u015bwiat<\/em><\/h4>\n
Zal\u0105\u017cek geniuszu<\/h5>\n
Studia i pocz\u0105tek dzia\u0142alno\u015bci<\/h5>\n
Za\u0142o\u017cenie szko\u0142y Tagorego<\/h5>\n
Dorobek<\/h5>\n