Pierwsza wzmianka o Dhumghat i Ishwaripur pojawia si\u0119 w II wieku naszej ery – kiedy to kroniki zagranicznych kupc\u00f3w z p\u00f3\u0142nocnych Indii i Azji Po\u0142udniowo-Wschodniej opisywa\u0142y kwitn\u0105ce morskie szlaki handlowe po\u0142udniowego Bengalu i bogatego kr\u00f3lestwa Gangaridi mi\u0119dzy rzek\u0105 Ganges i rzek\u0105 Padma – wspomina\u0142a o staro\u017cytnym porcie Ishwaripur i starym forcie Dhumghat, kt\u00f3ry chroni\u0142 plac\u00f3wk\u0119 handlow\u0105.<\/p>\n

Fort Dhumghat s\u0142u\u017cy\u0142 jako forteca morska w VI i VII wieku dla kr\u00f3la Sasanki z kr\u00f3lestwa Gauda w po\u0142udniowym Bengalu. Po \u015bmierci kr\u00f3la Sasanki Dhumghat straci\u0142 swoj\u0105 pozycj\u0119 jako plac\u00f3wka a\u017c do powstania Imperium Pala.<\/p>\n

Drugi cesarz Pala, Dharmapala i jego syn, cesarz Devpala, zbudowali kamienne wa\u0142y fortu Dhumghat i rozszerzyli mury fortu po obu stronach brzeg\u00f3w rzeki, \u0142\u0105cznie z kompleksem Ishwaripur. W ten spos\u00f3b port, wioska i fort na wyspie znalaz\u0142y si\u0119 w tych samych murach zewn\u0119trznych, a wioska s\u0142u\u017cy\u0142a jako spichlerz zaopatruj\u0105c fort w \u017cywno\u015b\u0107 podczas ka\u017cdego obl\u0119\u017cenia. Mury te, wci\u0105\u017c widoczne na obrze\u017cach Ishwaripur, pochodz\u0105 z VIII wieku naszej ery. Pod rz\u0105dami Seny w Bengalu \u015bwi\u0105tynie zosta\u0142y odnowione, a fort Dhumghat nadal chroni\u0142 statki handlowe zmierzaj\u0105ce do i z innych cz\u0119\u015bci Bengalu i Assamu, pozostaj\u0105c siln\u0105 plac\u00f3wk\u0105 handlow\u0105 w sieci rzecznej po\u0142udniowego Bengalu.<\/p>\n

Pod rz\u0105dami su\u0142tanatu bengalskiego w epoce przedmogolskiej Dhumghat przeszed\u0142 pod jurysdykcj\u0119 posiad\u0142o\u015bci Raja Srihari, wp\u0142ywowego urz\u0119dnika na dworze ostatniego niezale\u017cnego su\u0142tana afga\u0144skiego Bengalu, Dauda Khana Kaganiego. W 1576 roku, kiedy Daud zosta\u0142 pokonany przez naje\u017cd\u017caj\u0105c\u0105 armi\u0119 Mogo\u0142\u00f3w Akbara Wielkiego, Raja Srihari, pod kt\u00f3rego piecz\u0105 znajdowa\u0142 si\u0119 ca\u0142y skarbiec Bengalu, uciek\u0142 z pola bitwy z ca\u0142ym bogactwem do Jessore, kt\u00f3ry by\u0142 pod jego gubernatorstwem od dw\u00f3ch lat, a nast\u0119pnie og\u0142osi\u0142 niepodleg\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n

Maharaja Pratapaditya<\/h5>\n

Jego syn i najwi\u0119ksze imi\u0119 zwi\u0105zane z Dhumghatem, Rajachakravarty Pratapaditya, wst\u0105pi\u0142 na tron \u200b\u200bJessore w 1584 roku.<\/p>\n

W zwi\u0105zku z ci\u0105g\u0142ym nap\u0142ywem Mogo\u0142\u00f3w coraz g\u0142\u0119biej do Bengalu Pratapaditya przeni\u00f3s\u0142 sw\u0105 stolic\u0119 z Jessore do strategicznie bezpieczniejszego Dhumghat-Ishwaripur i rozpocz\u0105\u0142 wzmacnianie mur\u00f3w fortu. Za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asn\u0105 odlewni\u0119 wewn\u0105trz fortu na wyspie, aby rozpocz\u0105\u0107 produkcj\u0119 artylerii potrzebnej do obrony fortu i miasta. Zbudowa\u0142 tak\u017ce dwie g\u0142\u00f3wne plac\u00f3wki obronne wraz z du\u017cymi fortami w Salka i Kagarghat po obu stronach rzeki, aby chroni\u0107 drog\u0119 w kierunku Dhumghat. Wzmocni\u0142 marynark\u0119 buduj\u0105c nowe i silniejsze \u0142odzie wojenne i barki w porcie Jahazghata. Flota Jessore sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z floty 5 tysi\u0119cy \u0142odzi wojennych i tysi\u0105ca barek, co stanowi\u0142o doskona\u0142e uzupe\u0142nienie dla du\u017cej armii l\u0105dowej i artylerii.<\/p>\n

Nast\u0119pnie stworzy\u0142 konfederacj\u0119 niezale\u017cnych kr\u00f3l\u00f3w Bengalu i Assamu pod nazw\u0105 \u201eBaro Bhuiyaa\u201d, aby po\u0142\u0105czonymi si\u0142ami stawi\u0107 czo\u0142a nadci\u0105gaj\u0105cej armii Mogo\u0142\u00f3w. Konfederacja by\u0142a niezale\u017cna od jakichkolwiek przekona\u0144 religijnych czy kulturowych, a wraz z Iss\u0105 Khanem z Sonergaon, Pratapaditya obj\u0105\u0142 pierwsz\u0105 lini\u0119 przyw\u00f3dztwa w walce z naje\u017ad\u017acami.<\/p>\n

Upadek fortu<\/h5>\n

W jednej z bitew Pratapaditya zosta\u0142 schwytany, a Dhumghat upad\u0142. Udayaditya, jego syn przez jaki\u015b czas kontynuowa\u0142 op\u00f3r, ale ostatecznie podda\u0142 si\u0119 i zosta\u0142 wasalem Imperium Mogo\u0142\u00f3w.<\/p>\n

Po upadku Pratapaditya Ishwaripur powoli zarasta\u0142 drzewami, a mieszka\u0144cy porzucali swoje domy. Ostatecznie teren ten zosta\u0142 wykorzystany jako siedziba przez lokalnych bandyt\u00f3w, kt\u00f3rzy w tamtym czasie oddawali cze\u015b\u0107 Kali. Tak i wzros\u0142a tradycja po\u015bwi\u0119cenia tego regionu, kt\u00f3r\u0105 w ci\u0105gu stuleci podtrzymali przybywaj\u0105cy tu z innych wiosek wyznawcy Kali.<\/p>\n

Wiele zmian architektonicznych w okresie mogolskiego panowania, a tak\u017ce w okresach p\u00f3\u017aniejszych daje pogl\u0105d, \u017ce Dhumghat-Ishwaripur nie straci\u0142o na znaczeniu jako plac\u00f3wka handlowa w sieciach rzecznych Bengalu Po\u0142udniowego.<\/p>\n

Po bitwie pod Plassey w 1757 roku, w wyniku kt\u00f3rej Bengal znalaz\u0142 si\u0119 pod dominacj\u0105 Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, obszar ten zosta\u0142 przekazany jako w\u0142asno\u015b\u0107 osobista Lordowi Robertowi Clive’owi przez Nawaba z Bengalu. Fort Dhumghat by\u0142 wielokrotnie przebudowywany i wzmacniany, najpierw przez Mogo\u0142\u00f3w, a w p\u00f3\u017aniejszym czasie przez Brytyjczyk\u00f3w, aby chroni\u0107 handel morski przed piratami portugalskimi i araka\u0144skimi. Jednak po umocnieniu brytyjskich rz\u0105d\u00f3w kolonialnych fort Dhumghat zacz\u0105\u0142 traci\u0107 na znaczeniu strategicznym i popada\u0107 w ruin\u0119.<\/p>\n

Niezale\u017cny Bangladesz<\/h5>\n

Dhumghat ponownie pojawi\u0142 si\u0119 w mediach w 1971 roku, kiedy podczas wojny o wyzwolenie Bangladeszu armia pakista\u0144ska dokona\u0142a ludob\u00f3jstwa na tym obszarze, zabijaj\u0105c prawie 70 procent ludno\u015bci Dhumghat-Ishwaripur. Wewn\u0105trz fortu stoi pomnik upami\u0119tniaj\u0105cy ofiar\u0119 m\u0119czennik\u00f3w bengalskich.<\/p>\n

Zabytki<\/h5>\n

Ishwaripur, staro\u017cytna stolica po\u0142udniowego Bengalu s\u0142ynie z kilku zabytk\u00f3w, kt\u00f3re wymieniam poni\u017cej:<\/p>\n

\u2666 \u015bwi\u0105tyni Jeshoreshwari Kali,
\n\u2666 tr\u00f3jk\u0105tnej \u015bwi\u0105tyni Chanda Bhairab zbudowanej podczas panowania dynastii Sena (XI-XII w.n.e.),
\n\u2666 \u015bwi\u0105tyni Govinda Dev (zbudowanej przez Basant\u0119 Roy, wuja Maharaj Pratapaditya),
\n\u2666 Twin Shiva, \u015bwi\u0105tynia pa\u0142acu zamindara Haricharana Raya Chowdhuriego,
\n\u2666 meczet Tenga z pi\u0119cioma kopu\u0142ami i Hamam Khana z czterema kopu\u0142ami, zbudowany pod koniec XVI wieku przez Maharaj\u0119 Pratapadity\u0119
\n\u2666 i pierwszego katolickiego ko\u015bcio\u0142a Bengalu zbudowanego przez Portugalczyk\u00f3w.<\/p>\n

Ishwaripur ma d\u0142ug\u0105 histori\u0119 harmonii spo\u0142eczno-religijnej. \u015awi\u0105tynia Jeshoreshwari Kali, ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki i meczet Tenga odgrywaj\u0105 wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w harmonijnych stosunkach mieszka\u0144c\u00f3w wioski.<\/p>\n

Meczet Tenga<\/h5>\n

Meczet Tenga otoczony jest murami o grubo\u015bci 2,13 m. Od strony wschodniej meczet otwiera pi\u0119\u0107 kopu\u0142owych drzwi; tylko jedno wej\u015bcie istnieje w p\u00f3\u0142nocnej i po\u0142udniowej \u015bcianie. Meczet zas\u0142uguje na szczeg\u00f3lne uznanie ze wzgl\u0119du na sw\u00f3j plan. Jest to najstarszy przyk\u0142ad muzu\u0142ma\u0144skiej architektury Bengalu, na kt\u00f3ry sk\u0142ada si\u0119 pi\u0119\u0107 kopu\u0142 w tej samej linii.<\/p>\n

Meczet podzielony jest wewn\u0119trznie na pi\u0119\u0107 niezale\u017cnych kwadratowych pomieszcze\u0144, z kt\u00f3rych centralne jest wi\u0119ksza (o boku 6,40 m) ni\u017c pozosta\u0142e (o boku 5,70 m). \u0141uki osiowe \u0142\u0105cz\u0105 wszystkie pomieszczenia w uk\u0142adzie p\u00f3\u0142noc-po\u0142udnie, co odpowiada pojedynczej bramie \u0142ukowej po\u015brodku p\u00f3\u0142nocnej i po\u0142udniowej \u015bciany. Nad dachem znajduje si\u0119 pi\u0119\u0107 kopu\u0142, po jednej nad ka\u017cdym mieszkaniem; centralny jest wi\u0119kszy ni\u017c te na innych mieszkaniach.<\/p>\n

\u015awi\u0105tynia Jeshoreshwari Kali<\/h5>\n

\u015awi\u0105tynia Jeshoreshwari Kali jest uwa\u017cana za jedno z 51 Pithas (miejsc kultu) Sati (Durga). To miejsce reprezentuje d\u0142o\u0144 Sati zgodnie z tre\u015bci\u0105 epickiej opowie\u015bci o po\u015bwi\u0119ceniu Sati i ta\u0144cu Rudra Tandava Shiv.<\/p>\n

Wed\u0142ug legendy, promie\u0144 \u015bwiat\u0142a zwabi\u0142 do zaro\u015bli genera\u0142a armii Maharajy Pratapadityi. Po bli\u017cszym przyjrzeniu si\u0119 odkry\u0142, \u017ce \u015bwiat\u0142o emanowa\u0142o z kawa\u0142ka kamienia w kszta\u0142cie ludzkiej d\u0142oni. O swoim odkryciu powiedzia\u0142 maharad\u017cy. Na miejscu tego odkrycia zbudowano \u015bwi\u0105tyni\u0119 Jeshoreshwari, kt\u00f3ra do tej pory jest dla hindus\u00f3w wa\u017cnym miejscem pielgrzymek.<\/p>\n

W s\u0105siedztwie g\u0142\u00f3wnej \u015bwi\u0105tyni wzniesiono du\u017cy prostok\u0105tny zadaszony podest zwany Natmandir, z kt\u00f3rego wida\u0107 twarz bogini. Raja Laxman Sen odnowi\u0142 ten obiekt pod koniec XIII wieku. Po 1971 roku popad\u0142 w ruin\u0119 i teraz pozosta\u0142y z niego tylko filary.<\/p>\n

Ichhamati<\/h5>\n

Rzeka Ichhamati przep\u0142ywaj\u0105ca przez Indie i Bangladesz stanowi naturaln\u0105 granic\u0119 mi\u0119dzy tymi dwoma krajami. Ichhamati odgrywa r\u00f3wnie\u017c wa\u017cn\u0105 rol\u0119 w hinduskich rytua\u0142ach religijnych, zw\u0142aszcza podczas festiwalu Navratri.<\/p>\n

W ostatnim, dziewi\u0105tym dniu obchod\u00f3w Durga Puja wyznawcy z Indii i Bangladeszu wyp\u0142ywaj\u0105 na nurt rzeki na zdobionych \u0142odziach i zanurzaj\u0105 swoje po\u015bwi\u0119cone figurki. Tego dnia rytua\u0142y religijne przewa\u017caj\u0105 nad surowymi kontrolami granicznymi mi\u0119dzy tymi dwoma krajami.<\/p>\n