Timal Jatra: wielki festiwal buddyjski

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /home/eurorune/lifeofus.net/wp-content/plugins/cws_google_picasa_pro/shortcodes/partials/results_carouselGP.php on line 34

Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/eurorune/lifeofus.net/wp-content/plugins/cws_google_picasa_pro/shortcodes/partials/results_carouselGP.php on line 34

Tamangowie wierzą, że tradycję świętowania Temal Jatra zainicjował 300 lat temu król Rhinjen Dordże Bal.

Według danych historycznych uważa się, że w późnym Średniowieczu, gdy Nepal podzielony był na wiele małych stanów jak Baisi (grupa 22 stanów) i Chaubisi (grupa 24 stanów) w obecnej prowincji 3 – Kavrepalanchok District, zwanej też Nepalmandal, Bagmati – znajdowało się królestwo Timal.

Timal

Antyczny Timal był miejscem pobytu Guru Padmasambhawy, który przybył tutaj, aby medytować w jaskini Gelung U. Mieszkańcy szczególnie wysławiają tutaj wielkiego Guru Rinpoche, gdyż uważają, że zabił pomieszkującego w okolicy Rho Saiba Glya demona. Opuszczając Timal Guru Rinpocze obdarował mieszkańców regionu znajomością pewnej rośliny znanej jako Buddhi Chitta – a także Bodhi Chitta, Fryangba lub Thenga – dającą owoce używane do dziś jako koraliki mali. Owoce tej rośliny szczególnie wiąże się z recytacją wielkiej mantry Avalokitesvary – om mani peme hung.

Rhinjen Dorje był ostatnim królem antycznego królestwa Timal z siedzibą w Kavre w XVIII wieku. Niedługo potem władcy wielkiego Księstwa Gorkha przejęli władzę w Timal, a członkowie rodu szlachetnych starego pałacu w Kavre straci swoją chwałę. Potomkowie królewskiej rodziny nadal jeszcze są obecni w Kota Timal.

Rhinjen Dordże Bal przewidując zbliżający się koniec wielkiej epoki Tamangów, polecił podwładnym, by udali się do stupy Bouddhanath i tam zapalili nangsal – lampki maślane – w imieniu zmarłych krewnych króla i członków rodzin poddanych.

Festiwal

Od tamtej pory festiwal Timal – odbywający się w nepalskim miesiącu Chaitra, czyli na przełomie marca i kwietnia – stanowi okazję dla rozrzuconych po kraju rodzin do spotkania się i składania hołdu zmarłym członkom rodzin.

Tamangowie zbierają się aby ofiarować nangsal, wypowiedzieć mantry, złożyć pokłony i wyrazić swoje życzenia. Ofiarują także ziarenka ryżu znajdującym się dookoła głodnym duchom w imieniu swych zmarłych krewnych. Wierzy się, że składanie ofiar w imieniu zmarłych pomoże im rychło osiągnąć nirwanę. Ponieważ jest to czas pamięci o nich, prócz powszechnych zabaw i ucztowania spotyka się też osoby, dla których Jatra jest wspomnieniem utraty bliskich i czasem smutku.

Temal Jatra jest jednym z głównych festiwali społeczności Tamang. Tysiące ludzi rozkłada na ulicy wokół Wielkiej Stupy swoje maty. Rozstawiają stoliki zastawiane wszelkiego rodzaju dobrami. Przy nich goszczą swoich lamów i rinpoche buddyjskich, którzy odprawiają tam pudże i udzielają błogosławieństw. Wspólnie z nimi spożywają posiłki w tym miejscu. Ofiarowują przechodniom czy dzieciom ulicy, których wokół stupy jest pełno owoce i słodycze. Niektórzy z nich przyjmują post i medytują w monasterach wokół stupy. Śpiewają starą tradycyjną pieśń Tamangów, miłosną historię zwaną Phapare Geeta.  Obracają młynkami modlitewnymi, a festiwalowa noc – w tym roku dnia 30 marca – jest zazwyczaj naznaczona śpiewem i tańcem.

Nadejście deszczu

Około tydzień wcześniej pogoda w naszym Kathmandu zaczęła się zmieniać. Zrobiło się nieco cieplej, pojawiły się burze i deszcze. Według podania kręgu Tamangów obchodzona co roku przez tą społeczność Temal Jatra, wyznacza czas nadejścia deszczu. Uczta na pasażu wokół stupy nie jest jednak zagrożona – przez cały ten czas, gdy imprezowano spadły dosłownie jedynie pojedyncze krople mimo groźnych burzowych pomruków pochmurnego nieba. Pudże lamów i modlitwy Tamangów utrzymywały wszystkie warunki jako pomyślne dla dobrej zabawy.

Jedna z legend – należąca do kanonu opowieści o pochodzeniu stupy Boudhanath – mówi, że wybudowano ją, aby zakończyć długi okres suszy. Ponieważ susza się nie kończyła, ludzie z okolicznych terenów zaczęli wieszać kawałki tkanin na dachach przez całą noc, by zbierać krople rosy. Rano krople wyciskane do naczyń służyły do budowy stupy. Budowa stupy trwała 12 lat. I zgodnie z proroctwem ujawnionym ówczesnemu władcy, kiedy budowa dobiegła końca, pojawiły się deszcze.

Z naszego europejskiego punktu widzenia Timal Jatra to po prostu wielka impreza wokół stupy Boudanath. Tego dnia przejście na wyższe piętro stupy zostaje otwarte i buddyści odprawiają rytualny “kora” tuż przy samej czaszy wielkiej stupy. Impreza trwa 24 godziny i stanowi połączenie ucztowania, okazji do zebrania błogosławieństw i do wspominania zmarłych.

Pełnia, dzień następny

Po nocnym świętowaniu Tamangowie o czwartej rano jadą do Ratna Park w centrum miasta, skąd mikrobusem dostają się do Gate of Nagarjun. Podróż trwa niecałą godzinę i kosztuje 25 rs.

Gate of Nagarjun to południowo-wschodnia brama wielkiego rezerwatu Shivapuri National Park, gdzie bilet wstępu kosztuje 30 rs. W lasach porastających górę Nagarjun kryje się wiele jaskiń. Według miejscowej legendy w jednej z nich rezydował wielki mahasiddha Nagarjuna, dzierżawca linii na której wykształciła się tradycja buddyzmu Karma Kagyu. Tam też znajduje się Balaju By Pass – święte miejsce tak buddystów, jak i shivaitów – gdzie w 22 wodospadach spożywa się tego dnia świętej kąpieli. Mówi się, że dzień pełni po Timal Jatra jest „dniem wody”.

Potem Tamangowie jadą pod wielką stupę Swayamhunath stojącą po zachodniej stronie Kathmandu i tam impreza trwa dalej.

Subskrybuj mój kanał youtube – filmy poniżej.