Pieprz syczuański

Pieprz syczuański

Pęczek świeżych zielonych jagód kupiony na targu w Canacona wygląda może zbyt smacznie by nasuwać na myśl przyprawę, aż chce się skosztować.

Jeżeli się skusisz, swędzące i piekące uczucie w ustach sprawi, że będziesz zachłannie pić wodę przez kilka godzin, czego doświadczyłam osobiście, ale dopiero całe półtorej minuty po degustacji świeżych jagód tirfala.

Cierpki w smaku tirphal lub inaczej pieprz syczuański, p.chiński, p nepalski (Zanthoxylum rhetsa) jest w kuchni goańskiej tak samo nieodzowny jak sól. Bez tego standardowe fish curry tego regionu nie smakowałyby dobrze.
Wiele gospodarstw w wiejskich regionach Goa ma wysokie cierniste drzewo tirphal. Zielone jagody są zbierane w sierpniu i wrześniu, a następnie suszone w cieniu, aż się rozstąpią. Czarne błyszczące nasiona są następnie wyrzucane, a strąki są przechowywane.

W większości potraw, zarówno wegetariańskich, jak i nie, tirphal jest dodawany jako całość lub grubo ubity, gdy danie jest prawie gotowe. Ważne jest, aby potrawa jeszcze “doszła” po ugotowaniu – należy odstawić garnek na co najmniej pół godziny. Dzięki temu czas przyprawy może uwolnić swój wyraźny smak.

Mieszkańcy Goa najczęściej używają jagód tirphal w różnych typów dalach i innych potrawach na bazie strączkowych, jako że pieprz syczuański ma właściwości przeciwwzdęciowe i poprawiające trawienie.

Jeszcze pięćdziesiąt lat temu, gdy wiedza ajurwedyjska była w użyciu w większości domów na co dzień, jagoda tirphal była domowym lekarstwem na problemy żołądkowe, szczególnie u dzieci. W przypadku kolki, biegunki, zaparć i zakażeń czerwonką podawano łagodny wywar ze świeżych lub suszonych owoców drzewa.

W przypadku ciężkich zaparć u dzieci i osób starszych stosowano lewatywę na bazie wywaru ze świeżych owoców. Jagody tirphal stanowiły także składnik wielu innych lekarstw na różne dolegliwości.

Współczesne badania medyczne potwierdzają właściwości jagód tirphal. Naukowcy z wydziału farmacji Uniwersytetu w Dhace (Bangladesz) odkryli analgetyczne i przeciwbiegunkowe właściwości ekstraktu z kory drzewa tirphal. Inne badania donoszą o właściwościach antybakteryjnych ekstraktów z korzeni i kory rośliny.

Obecnie jednak ta wiedza nie jest powszechnie stosowana – zdrowie dzieci i osób starszych kontroluje co pół roku lekarz regionalny. Czasami jednak, gdy komuś coś dolega ludzie na Goa zwracają się do członków plemienia Kunbi – rdzennej ludności tego regionu, która zachowała antyczną wiedzę ajurwedyjską jako tanią i skuteczną alternatywę współczesnej medycyny.

Więcej o właściwościach leczniczych tej przyprawy  – w Nepalu znanej jako timmur – napisałam tu:  Przyprawy w Nepalu 

Artykuły powiązane

Zostaw komentarz

Войти с помощью: